နေမာ တႆ ဘဂဝေတာ အရဟေတာ သမၼာသမၺဳဒၶႆ။

မွတ္သားဖြယ္ရာမ်ား စုစည္းမႈ

အခ်ိဳ႕ေသာစာအုပ္မ်ားမွာအျခားေသာ ေနရာမ်ားမွ ကူးယူထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။
ဗုဒၶသာသနာျပန္႕ပြါးေရးကိုသာေရွး႐ႈသျဖင့္ မူလစာအုပ္ပိုင္ရွင္မ်ားအေနျဖင့္ ခြင့္ျပဳလိမ့္မည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္ပါသည္။

ဤကုသိုလ္ေကာင္းမႈသည္ လူသားတိုင္းအတြက ္အရဟတၱဖိုလ္၏အေၾကာင္းအေထာက္ အပံ့ ျဖစ္ရပါလို၏။

May all be well and happy

May we all transform our lives into lives of true security.

May each and every one of us attain four noble truth and Nibbana.

ေယာက္်ားသားတုိ႔ ေမွာက္မွားမသြားဖို႔

တစ္ခုေသာ ညမွာေပါ့ဗ်ာ… ကၽြန္ေတာ္ အပါအ၀င္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သူငယ္ခ်င္း သံုးေယာက္ စကားစျမည္ ေျပာရင္းက ကာေမသု မိစၦာစာရ ကံအေၾကာင္း ေရာက္သြားတယ္။ ေျပာရင္းကေန တစ္ေယာက္က ကိုယ့္ရည္းစားနဲ႔ အလိုတူ ကာမအမႈကို ျပဳရင္ အျပစ္ျဖစ္လား လို႔ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေမးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ကလည္း အမ်ားၾကီးေတာ့ မသိပါဘူး၊ ဒါေပမယ့္ အနည္းငယ္ သိထားတာ ေလးနဲ႔ ျပန္ေျဖ လိုက္တယ္၊ မိန္းကေလးမွာ အုပ္ထိန္းသူ မိဘ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ေဆြမ်ိဳးေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမ ေသာ္လည္းေကာင္း ရွိရင္ ေယာက္်ားေလးမွာ အျပစ္ျဖစ္တယ္လို႔။ မိန္းကေလးမွာေတာ့ အျပစ္ မျဖစ္ဘူးလို႔။

အဲဒါကို အဲဒီသူငယ္ခ်င္းက ဘာျဖစ္လို႔ မိန္းကေလးမွာ အျပစ္ မျဖစ္တာလဲဆိုၿပီး ထပ္ေမးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ကလည္း ေယာက္်ားသားတုိ႔ မသြားလာ၊ ကာမအမႈ မျပဳအပ္တဲ့ အမ်ိဳးသမီး ၂၀-ရွိေၾကာင္း၊ အဲဒီမွာမွ အေပၚက အမ်ိဳးသမီး ၈-ဦးနဲ႔ ကာမအမႈ ျပဳမိရင္ေတာ့ ေယာက္်ားေလး မွာသာ အျပစ္ျဖစ္ၿပီး မိန္းကေလး မွာေတာ့ အျပစ္ မျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာျပတယ္။ အက်ယ္ေတာ့ မဟုတ္ဘူး ေပါ့ဗ်ာ။ အက်ဥ္းခ်ဳံးေလး ေျပာလိုက္တာ။
ဒါနဲ႔ ေနာက္ သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္က မသြားလာ အပ္တဲ့ မိန္းမ ၂၀-မွာ မင္းေျပာတာ ေယာက္်ားေတြ ခ်ည္း အျပစ္ျဖစ္ၿပီး မိန္းမေတြ အျပစ္မျဖစ္တာ ၈-မ်ိဳးရွိေတာ့ မိန္းမခ်ည္း သက္သက္ အျပစ္ ျဖစ္တာေကာ မရွိဘူး လားတဲ့။
ကၽြန္ေတာ္က မရွိဘူးလို႔ ေျဖေတာ့.. အားပါးပါး ငါတုိ႔ ေယာက္်ားသား ေတြက လက္ရွိ ဥပေဒ မွာဆိုလည္း အေလွ်ာ့ေပးရ၊ ဘုရားေဟာလည္း မလြတ္၊ ေတာ္ေတာ္ သနားစရာ ေကာင္းပါလားတဲ့။ (ဟာသ လုပ္ျခင္းပါ။) ေသေသခ်ာခ်ာ ေလး သိခ်င္ပါတယ္ ေျပာျပပါဦး ဆိုတာနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္လည္း ဘေလာ့မွာ တင္ၿပီးျဖစ္တဲ့ (သူမ်ားဆီက ေကာ္ပီ လုပ္ထားတာ.. ဘုန္းဘုန္း ဦးေလာက နာထ ဆီက၊ ဘုန္းဘုန္းလည္း ဘုရားေဟာတာ ေကာ္ပီ လုပ္ထားတာ :) ၊ ဘုန္းဘုန္း သိရင္ေတာ့ ၾကိမ္နဲ႔ပဲ ရိုက္မလား၊ နပန္ပဲ က်င္းမလား မသိ၊ ဒီလို ေျပာရမလား ဆိုၿပီး… ရွဴး တိုး တိုး.. ဘုန္းဘုန္းနဲ႔ သိသူမ်ား သြားမေျပာ ၾကပါနဲ႔) ပို႔စ္အေဟာင္းကို ျပန္ရွာလို႔ နားလည္ေအာင္ ရွင္းျပလိုက္ ရတယ္။
ကဲဗ်ာ မသိေသးသူေတြ ထပ္သိ သြားေအာင္ ဒီပို႔စ္ေလးကို အေျခတည္လို႔ အနည္းငယ္ ရွင္းျပလိုက္ပါတယ္။ ေသခ်ာ ဖတ္ၾကည့္ဦးေနာ္ ေယာက္်ားသားေတြ… ကိုယ္နဲ႔ ဘာေတြမ်ား ၿငိေနလဲလို႔…။ (မွတ္ခ်က္။ သိၿပီးသား သူမ်ားကို မဆိုလိုပါ။)
ေခါင္းစဥ္ေလးက *မိန္းမႏွစ္က်ိပ္ ေပ်ာ္ေၾကာင္း သိပ္လည္း မအိပ္ေလရာ* တဲ့။ ဒါကိုမွ အေမာင္ ပုရိသတို႔က မိန္းကေလး ရွင္ဘက္က သေဘာတူလို႔ အိပ္ပါတယ္လို႔ ဆင္ေျခတက္ ရင္ေတာ့ ကာေမသုကံ ထိုက္ၿပီလို႔သာ မွတ္ေပေတာ့။
ပထမဆံုးက အေစာင့္အေရွာက္ (အုပ္ထိန္းသူ) ရွိတဲ့ အမ်ိဳးသမီး ၁၀-ဦး တဲ့။ မွတ္လိုက္ပါဦး။

အေစာင့္အေရွာက္ရွိသူ ၁ဝ-ဦးမွာ…
၁။ မိခင္ အုပ္ထိန္းေသာ မိန္းမ။
၂။ ဖခင္ အုပ္ထိန္းေသာ မိန္းမ။
၃။ မိဘႏွစ္ပါး အုပ္ထိန္းေသာ မိန္းမ။
၄။ ကိုႀကီး ေမာင္ငယ္ အုပ္ထိန္းေသာ မိန္းမ။
၅။ အစ္မ ညီမ အုပ္ထိန္းေသာ မိန္းမ။
၆။ ေဆြမ်ဳိး အုပ္ထိန္းေသာ မိန္းမ။
၇။ အမ်ဳိးအႏြယ္ အုပ္ထိန္းေသာ မိန္းမ။
၈။ တရားက်င့္ေဖာ္ခ်င္း အုပ္ထိန္းေသာ မိန္းမ။
၉။ ေျပာဆို ေၾကာင္းလမ္းၿပီးေသာ မိန္းမ။
၁ဝ။ မင္းတို႔သိမ္းပိုက္ရန္ ရည္ရြယ္ထားေသာ မိန္းမ။

ဒီ ၁၀-ခုမွာ နံပါတ္ ၁-ကေန ၈-အထိက အမ်ိဳးသမီးေတြနဲ႔ က်ဴးလြန္ မိရင္ေတာ့ အေမာင္ ပုရိသတို႔ေရ… အမ်ိဳးသမီးေတြမွာ အျပစ္ မျဖစ္ပါဘူးတဲ့။ ခင္ဗ်ားတို႔ က်ဳပ္တို႔ တစ္ေတြမွာပဲ အျပစ္ ျဖစ္ပါတယ္တဲ့။ သတိထားဗ်ိဳ႕၊ ကိုယ့္ရည္းစားလည္း ျဖစ္တယ္၊ အလိုတူပါတယ္ ဆိုၿပီး ေမထုန္ အမႈ ျပဳမယ္ မၾကံနဲ႔။ ကြိခနဲဆို ၿငိသြားမယ္။ ဒါက အလိုတူလို႔ ကံပဲ ထိုက္တာ၊ အလိုမ်ား မတူလို႔ကေတာ့ ကံထိုက္ရံုတင္ မက.. ေထာင္နန္းပါ စံသြားရမယ္။

နံပါတ္ ၉-နဲ႔ နံပါတ္ ၁၀-ကေတာ့ ႏွစ္ဦးစလံုးမွာ အျပစ္ျဖစ္တယ္ ေနာ္။ ပုရိသေတြခ်ည္း ေျပာေနလို႔ ဣတၳိယ မမတို႔က ငါတုိ႔ေတာ့ လြတ္ၿပီ ကၽြတ္ၿပီ မလုပ္နဲ႔ဦး။ ဒီနံပါတ္ ေတြကစၿပီး မမတို႔လည္း မွတ္ေပေတာ့။ ေရွာင္ေပေတာ့။

ေနာက္တစ္ခုက မယား ၁၀-ဦးတဲ့…။ ဒီ မယား ၁၀-ဦးနဲ႔ က်ဴးလြန္ မိရင္လည္း အမ်ိဳးသားေကာ အမ်ိဳးသမီးပါ ကာေမသုကံ ထုိက္တယ္တဲ့ေနာ။ ကဲ ကိုကိုတို႔ေကာ မမတို႔ပါ ထပ္မွတ္ လိုက္ပါဦး။

မယား ၁ဝ-ဦးမွာ…
၁၁။ ဥစၥာျဖင့္ ဝယ္ယူ ေပါင္းသင္းေသာ မိန္းမ။
၁၂။ အလိုတူ ေပါင္းသင္းေသာ မိန္းမ။
၁၃။ ဥစၥာစည္းစိမ္ အပ္ႏွင္း၍ ေပါင္းသင္းေသာ မိန္းမ။
၁၄။ အဝတ္တန္ဆာ ဆင္ေပး၍ ေပါင္းသင္းေသာ မိန္းမ။
၁၅။ လူႀကီးစံုရာ လက္ထပ္ ေပါင္းသင္းေသာ မိန္းမ။
၁၆။ ထင္းေခြေရခပ္ လုပ္ကိုင္သူအား မယားအျဖစ္ ေပါင္းသင္းေသာ         မိန္းမ။
၁၇။ ကြၽန္လည္းဟုတ္ မယားလည္း ဟုတ္ေသာ မိန္းမ။
၁၈။ အလုပ္သမားလည္းဟုတ္ မယားလည္း ဟုတ္ေသာ မိန္းမ။
၁၉။ မယားအျဖစ္ ေပါင္းသင္းခံရေသာ သံု႔ပန္း မိန္းမ။
၂ဝ။ ေခတၱ မယားျပဳအပ္ေသာ ျပည့္တန္ဆာမ။

ကဲဗ်ိဳ႕ ကိုကိုပုရိသ တို႔ေကာ၊ မမ ဣတၳိယ တို႔ေကာ ကၽြန္ေတာ္ ခုေရးၿပီး သေလာက္ထဲက ဘယ္ႏွစ္ေယာက္မ်ား လြတ္ကင္း ၾကပါၿပီလဲ။ ဒါမွမဟုတ္ ဘယ္အခ်က္ ေတြနဲ႔မ်ား ၿငိစြန္း ေနၿပီလဲ။ ထားပါ ေမးေတာ့ပါဘူး၊ ေျဖမယ့္သူ မရွိမွာ စိုးလို႔။
ကၽြန္ေတာ္လည္း ဒီအထိ ဖတ္အၿပီး ငါေတာ့ ဒီအထိေတာ့ လြတ္ေန ေသးတာပဲ၊ ဒီအခ်က္ေတြ မျဖစ္ေအာင္ေတာ့ မွတ္သား ေရွာင္ၾကဥ္ ရမယ္လို႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကို သတိေလး ေပးေနတာေပါ့။ အဲ ဒါေပမယ့္ ဒီတင္ မၿပီးေသးဘူးဗ် ကာေမသု အမႈက…၊ ဘာလို႔လဲ ဆိုေတာ့… တစ္ရက္ ကၽြန္ေတာ္ ညီေလး ေမာင္ေကာင္းရဲ႕ ဘေလာ့ (ဓမၼေမတၱာ)မွာ ကာေမသုကံ ထိုက္တဲ့ အခ်က္ အလက္ေတြကို ထပ္ဖတ္လိုက္ ရတယ္။ အေပၚက အခ်က္ ၂၀-အျပင္ ေနာက္ထပ္ အခ်က္ေတြ ပါေသးတယ္ဗ်။ ကၽြန္ေတာ္လည္း အဲဒီ အခ်က္ေတြကို ဖတ္ၿပီး စိတ္ထဲ သိပ္မယံုတာနဲ႔ ဘုန္းဘုန္း ဦးေလာက နာထကို ေမးၾကည့္ေတာ့.. ဘုန္းဘုန္းက ဟုတ္တယ္တဲ့၊ အဲဒီ အခ်က္ေတြကလည္း ကာေမသုကံ ထိုက္တယ္တဲ့၊ ဘုရား ေဟာထား တာပါတဲ့။ဘာျဖစ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ ေမးရလဲ ဆိုေတာ့ ဒီေန႔ ေခတ္မွာ ဒီအခ်က္ ေတြကို က်ဴးလြန္တဲ့ သူေတြကို ေတြ႔ေနရလို႔ ပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ့္ အေနနဲ႔ ၿငိစြန္း ေနလို႔ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ မၿငိစြန္းေသးေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္ အတြက္ မွတ္စရာ အခ်က္ေတြ တုိးသြားသလို၊ အသိေတြလည္း တိုးသြား ခဲ့ပါတယ္။
ဒီအခ်က္ကေတာ့ လူတို႕၏ ခႏၶာကိုယ္တြင္ မေဖာက္ျပန္ သင့္ေသာ လမ္းေၾကာင္း သံုးမ်ိဳး အေၾကာင္းပါ။ ဤသံုးမ်ိဳးတို႔ကို လြဲမွားစြာ ျပဳလုပ္လွ်င္လည္း ကာေမသု မိစၧာစာရကံ ထိုက္ပါတယ္။ အဲ့ဒါေတြ ကေတာ့…
(၁)က်င္ၾကီးစြန္႔ရာ လမ္းေၾကာင္း၊
(၂)က်င္ငယ္စြန္႔ရာ လမ္းေၾကာင္း၊
(၃)စကားေျပာရာ လမ္းေၾကာင္းတို႔ ျဖစ္ပါတယ္။

ေနာက္ျပီး မိမိကာမပိုင္ မိန္းမပင္ ျဖစ္လင့္ကစား ကာေမသု မိစၧာစာရကံ ထိုက္ေသာ အခ်က္ ေလးခ်က္ ရွိပါတယ္။ အိမ္ေထာင္က်ျပီး ေယာက်္ားမ်ား လိုက္နာ သိသင့္တဲ့ အခ်က္ေတြပါ။ အဲ့ဒါေတြ ကေတာ့…
(၁)မိမိမိန္းမ ကိုယ္၀န္ အလြန္ရင့္ေသာ အခါ၊
(၂)မိဘဆရာ လူအမ်ားတို႔ ျမင္သျဖင့္ မသင့္ေတာ္ေသာ ေနရာ၊
(၃)က်င့္ရိုး မဟုတ္ျခင္းႏွင့္ လြဲမွားစြာ ျပဳက်င့္ျခင္း၊
(၄)ေဆး၀ါးမွီ၀ဲျပီး ရွိျမဲအဂၤါထက္ လြန္ေသာအခါ တို႔ပဲျဖစ္ပါတယ္။

စကားေလးေတြ လြန္သြားရင္၊ ရိုင္းသြားရင္ ထပ္ၿပီး ေတာင္းပန္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ။ သိသင့္ သိထိုက္တဲ့ အခ်က္ေတြ ျဖစ္ေနလို႔ပါ။ မူရင္းဘေလာ့ (ဓမၼေမတၱာ) မွာလည္း ဒီအတိုင္းပဲ သံုးႏႈန္း ထားလို႔ပါ။
ကဲ အခ်က္ ၂၀-က လြတ္ၿပီဆိုၿပီး ျပံဳးေပ်ာ္ေနတဲ့ ကိုကို ပုရိသတို႔ ေတြ႔ၿပီေနာ္၊ ဒီအခ်က္ ေတြကိုလည္း ေသခ်ာမွတ္ဦးဗ်ိဳ႕။ ေတာ္ၾကာ ၿငိေနဦးမယ္။
အဲ.. ေနာက္တစ္ခု ရွိေသးတယ္ဗ်။ ဟိုတစ္ေန႔က တရားထဲက နာလိုက္ရတာ၊ ဘာတဲ့ တိရစ ၦာန္နဲ႔ (ငယ္ငယ္က ၾကားဖူးတာေတာ့ ေခြးပဲ) က်ဴးလြန္မိတဲ့ ဘုရင့္ မိဖုရားၾကီး.. ေသခါနီး အဲဒီ နိမိတ္ ၀င္လာလို႔ အပါယ္ က်သြားတဲ့ အေၾကာင္း။ ကဲဗ်ာ မွတ္လက္စနဲ႔ မထူးေတာ့ပါဘူး ဆက္သာ မွတ္လိုက္ပါေတာ့.. တိရစ ၦာန္နဲ႔ က်ဴးလြန္ရင္လည္း ကာေမသုကံ ထိုက္တဲ့ အေၾကာင္းေလး။
ကၽြန္ေတာ္ အခုထိ ေဖာ္ျပခဲ့တာ ေတြကေတာ့ ဘယ္လို က်ဴးလြန္ရင္ေတာ့ ကာေမသုကံ ထိုက္တယ္ဆိုတဲ့ အေၾကာင္း၊ အခု ထပ္ေဖာ္ျပမွာက ကာေမသုကံ ထိုက္တဲ့ အဂၤါရပ္ ၄-ခ်က္နဲ႔ ကာေမသုကံကို ေရွာင္ၾကဥ္ရင္ ရရွိမယ့္ အက်ိဳးေတြ… မွတ္ပါလို႔ေတာ့ ေျပာေတာ့ ဘူးဗ်ာ… မွတ္ခ်င္တဲ့ သူသာ မွတ္ေပေတာ့။ ကၽြန္ေတာ္ ကေတာ့ ေျပာရမွာပဲ.. မတတ္ႏိုင္ ေတာ့ဘူး…။
ကာေမသုမိစၧာစာရကံ အဂၤါ ၄-ပါးမွာ…
၁။ မသြားလာအပ္ေသာမိန္းမ ၂ဝ-ျဖစ္ျခင္း။
၂။ မွီဝဲလိုစိတ္ရွိျခင္း။
၃။ လံု႔လျပဳျခင္း။
၄။ သာယာျခင္း။
ဤအဂၤါ ၄-ပါး ညီညြတ္လွ်င္ ကာေမသု မိစၧာစာရကံ ေျမာက္သည္။

ကာေမသု မိစၧာစာကံ ေရွာင္ၾကရဥ္ရေသာ အက်ဳိးတရားမ်ား
၁။ ရန္သူမရွိျခင္း။
၂။ အလံုးစံုေသာ သတၱဝါတို႔၏ ခ်စ္ခင္ ျမတ္ႏိုးမႈကို ခံရျခင္း။
၃။ ထမင္း အေဖ်ာ္ယမကာ အဝတ္တန္ဆာတို႔ ရရွိျခင္း။
၄။ ခ်မ္းသာစြာ အိပ္ရျခင္း။
၅။ ခ်မ္းသာစြာ ႏိုးရျခင္း။
၆။ အပါယ္ေဘးမွ လြတ္ရျခင္း။
၇။ မိန္းမ နပုန္းအျဖစ္မွ လြတ္ရျခင္း။
၈။ အမ်က္ေဒါသနည္းျခင္း။
၉။ ေျပာင္ေျပာင္တင္းတင္း ပြင့္လင္းစြာ ျပဳလုပ္ေျပာဆိုႏိုင္ျခင္း။
၁ဝ။ လည္တိုင္ေၾကာ့ေၾကာ့ ေမာ့ေမာ့ ေနႏိုင္ျခင္း။
၁၁။ မ်က္လႊာမခ်ရဘဲ ၾကည္လင္ရႊင္ျပစြာ ေနႏိုင္ျခင္း။
၁၂။ မိန္းမႏွင့္ ေယာက်္ားအခ်င္းခ်င္းသာ ခ်စ္ခင္ျမတ္ႏိုးျခင္း။
၁၃။ မ်က္စိ နား ႏွာစေသာ ေျခလက္အဂၤါမ်ား ျပည့္စံုျခင္း။
၁၄။ ၾကန္အင္လကၡဏာႏွင့္ ျပည့္စံုျခင္း။
၁၅။ ယံုမွားသံသယကင္း၍ ရဲရဲတင္းတင္း ေနထိုင္ႏိုင္ျခင္း။
၁၆။ ခ်မ္းသာစြာ ေနရျခင္း။
၁၇။ ပူပန္ေၾကာင့္ၾက မရွိရျခင္း။
၁၈။ ေဘးရန္ မရွိျခင္း။
၁၉။ ခ်စ္ခင္ ႏွစ္သက္သူ တို႔ႏွင့္ ေနရျခင္း 


စေသာ အက်ဳိး တရားတို႔ကို ရရွိပါသည္။အားလံုးပဲ နားလည္ ေလာက္မွာပါ၊ ထပ္ရွင္းဖို႔ေတာ့ မလိုေတာ့ဘူး ထင္ပါတယ္။ အဲ… ကၽြန္ေတာ္လည္း ေရးေကာင္းေကာင္းနဲ႔ အျပစ္ေတြပဲ ေရးေနလိုက္တာ.. စာရွဳသူသာ ဒီအခ်က္ ေတြထဲက တစ္ခု မဟုတ္ တစ္ခု ၿငိေနရင္ ေတာ္ေတာ္ စိတ္ညစ္ ေနေလာက္ၿပီ ထင္တယ္ေနာ္…။
မညစ္ပါနဲ႔ဗ်ာ.. ဘယ္တတ္ႏိုင္ ပါ့မလဲ… ဒီအမႈက၊ ဒီ အကုသိုလ္က ကိုယ္က်ဴးလြန္ ၿပီးသြားၿပီပဲ…၊ ေနာင္ကိုသာ ဒီလို အမႈမ်ိဳး ေနာက္ထပ္ မက်ဴးလြန္ မိေအာင္ အသိမမွားပဲ သတိ တရားေလးနဲ႔ ေစာင့္ထိန္းရင္း အကုသိုလ္ ေတြပယ္၊ ကုသိုလ္ေတြ ၾကြယ္ေအာင္၊ အကုသိုလ္ ေတြပါး၊ ကုသိုလ္ေတြ မ်ားေအာင္ က်င့္ပြား ၾကိဳးကုတ္ အားထုတ္ဖို႔ပဲ ရွိေတာ့တာေပါ့။
အဲ.. စာရွဳသူေရ စိတ္မရွိပါနဲ႔ဦး၊ ကာေမသု မိစၦာစာရကံ က်ဴးလြန္ျခင္းရဲ႕ အျပစ္ေတြ က်န္သြားလို႔… ေတာင္းပန္ပါတယ္.. အားနာ ပါးနာနဲ႔ ဆက္ဖတ္ ေပးပါဦး…။
ကာေမသု မိစၦာစာရကံ က်ဴးလြန္ျခင္း၏ အျပစ္မ်ား
”မိန္းမႏွစ္က်ိပ္၊ ေပ်ာ္ေၾကာင္း သိပ္လည္း၊ မအိပ္ေလရာ” ဟူေသာ ေရွးပညာရွိတို႔ ဆံုးမ စကားအရ အမ်ဳိးေကာင္း သားမ်ားသည္ အုပ္ထိန္းျခင္း မကင္းေသာသူ မည္သည့္ အမ်ဳိးသမီးႏွင့္မဆို ေဖာက္ျပန္ က်ဴးလြန္လွ်င္ ကာေမသု မိစၧာစာရကံ ထိုက္သည္။ ဤကံကား အလြန္ ေၾကာက္ဖြယ္ ေကာင္း၏။ ေသလြန္၍ ငရဲသို႔ က်ခံရၿပီးေနာက္ လူ႔ဘဝ ျပန္ရ ေစကာမူ ဘဝမ်ားစြာပင္ နပုန္း ပ႑ဳက္ ျဖစ္ရျခင္း၊ ခ်စ္သူႏွင့္ ကြဲရျခင္း စေသာ မေကာင္းက်ဳိးမ်ား မ်ားလွကုန္၏။
ကဲ ေတြ႔တယ္ေနာ္ နပုန္း ပ႑ဳက္တဲ့…၊ အရွင္ အာနႏၵာ အေလာင္း အလ်ာေတာင္ ဘ၀တစ္ခုမွာ ကာေမသုကံ က်ဴးလြန္ခဲ့လို႔ အပါယ္က်၊ မိန္းမ ဘ၀ေတြ အလီလီ ျဖစ္ၿပီး၊ နပုန္းပ႑ဳက္ ဘ၀ေတြ ျဖစ္ေသးတယ္ ဆုိပဲ…။ကၽြန္ေတာ္ ကေတာ့ ကုသိုလ္ကံ ေကာင္းလို႔ပဲလား မသိဘူး.. ငယ္ငယ္ ကတည္းက သူမ်ားလုပ္တိုင္း လိုက္မလုပ္ တတ္ေတာ့ တစ္ခ်ိဳ႕ အရာေတြ သူမ်ား သိသလို မသိေပမယ့္ ဒီကံကေတာ့ ခုထိ လြတ္ေနေသးတယ္…။ ကိုယ့္ဂုဏ္ ကိုယ္ေဖာ္ တာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး မိတ္ေဆြတို႔ေရ.. ကာေမသုကံ ထိုက္တဲ့ အေၾကာင္းေလးေတြ ဖတ္ရေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပန္လည္ ဆင္ျခင္ရင္း ေနာင္လည္း ေရွာင္ၾကဥ္ဖို႔ လိုတယ္လို႔ သတိ ေပးမိေနလို႔ပါ။
ကဲဗ်ာ ေရးတာလည္း မ်ားသြားၿပီ၊ မိတ္ေဆြတို႔လည္း မွတ္ရတာ ေတာ္ေတာ္ မ်ားသြားတယ္ ထင္တယ္…။ ကၽြန္ေတာ္လည္း စာရိုက္ရလို႔ လက္ေတြလည္း ေညာင္း၊ ဇက္ေၾကာ ေတြလည္း ေတာ္ေတာ္ တက္သြားတယ္။ သူမ်ား တကာကို သိေစခ်င္ေတာ့လည္း ဒီေလာက္ေတာ့ ရင္းရမွာေပါ့ဗ်ာ.. ဒါက ထားပါ.. ေနာက္ဆံုး ေလးစားသမႈနဲ႔ အၾကံေပးခ်င္ တာကေတာ့…
ဒီ ကာေမသုကံကို ယေန႔ အခ်ိန္ထိ မက်ဴးလြန္ မိေသးတဲ့ သူမ်ား ေနာင္လည္း မက်ဴးလြန္ မိေအာင္ ဆက္လက္ ထိန္းသိမ္းၾကပါ၊ က်ဴးလြန္မိၿပီး သူမ်ားလည္း စိတ္ပ်က္ မေနဘဲ.. ကုသိုလ္ တရားေတြ တိုးသထက္ တုိးေအာင္ လုပ္ေဆာင္ပါ။ ဒါန၊ သီလ၊ သမထ ဘာ၀နာ မွသည္ ၀ိပႆနာ ဘာ၀နာ အထိ တက္လွမ္းႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားၾကပါ။ ဘာလို႔လဲ ဆုိေတာ့ ၀ိပႆနာ ဘာ၀နာ အားထုတ္လို႔ မဂ္တစ္ခ်က္ ျမင္ၿပီ ဆုိတာနဲ႔ ဒီ ကာေမသုအမႈ အကုသိုလ္ကံဟာ အေဟာသိကံ (အက်ိဳးမေပးတဲ့ ကံ) ျဖစ္သြားေစလို႔ပါပဲ။
***********************************************
အားလံုးေသာ ဓမၼ မိတ္ေဆြမ်ား မေမ့မေလ်ာ့ မေပါ့မဆ ျမဲျမံေသာ သတိတရားတို႔ျဖင့္ ကိုယ္စီ ကိုယ္ငွ ျပည့္စံုႏိုင္ၿပီး ၀ိပႆနာ အလုပ္ကို က်င့္ၾကံ ၾကိဳးကုတ္ အားထုတ္ ႏိုင္ၾကပါေစ။ ဖတ္တဲ့ အတိုင္းလည္း သိ၊ သိတဲ့ အတိုင္းလည္း က်င့္၊ က်င့္တဲ့ အတိုင္းလည္း ရႏိုင္ၾကပါေစလို႔ ဆႏၵျပဳရင္း…

  ( ဖိုးသား )

ဟႏၵဒါနိ ဘိကၡေ၀၊

အရွည္တြင္ သံသရာ၊ အေျခ ကေတာ့..တဏွာ
သံသရာကို တိုေအာင္ျဖတ္၊ တဏွာကို ေသေအာင္သတ္
ေတာင္တြင္လွ်င္ ျမင့္မိုရ္၊ ျမင္းတြင္လွ်င္ သတိုးဂုဏ္..ရွိရာဆိုခဲ့မည္
ျမင့္မိုရ္ကို ပံုျပဳလို႔ ကုသိုလ္ကို မ်ားေအာင္စု, ေကာင္းမႈကို မ်ားေအာင္ၾကံ
သတၱ၀ါ ေကာင္းမေကာင္း ..အေၾကာင္းကံ.. ကသာ စီမံေတာ့သည္
ကံသာလွ်င္ အမိ, ကံသာလွ်င္ အဖဆိုတာကေတာ့ ေလာကစကား
ဥာဏ္သာလွ်င္.. အမိ ဥာဏ္သာလွ်င္ အဖဆိုတာ ကေတာ့..ေဂါတမ ဘုရားရွင္ရဲ႕ တရား
ေဟာျပလို႔ ထားခဲ့တာက--
*ဟႏၵဒါနိ ဘိကၡေ၀၊ အာမႏၱရာမိေ၀ါ…၊ ၀ယဓမၼာ သခၤါရာ၊ အပၸမာေဒန သမၸာေဒထ*။
ဘိကၡေ၀.. စစ္ပါးနပ္တဲ႔ ခ်စ္သားျမတ္တို႔
ဟႏၵ.. သက္ေတာ္ရွစ္ဆယ္ ၀ါေလးဆယ္႔ငါး မရပ္မနားဘဲ
တရာေရေအး အၿမိဳက္ေဆးကို တိုက္ေကၽြးေတာ္ မူခဲ့ရသျဖင့္
ခႏၶာေတာ္ ရိႏြမ္း၍, ငါကိုယ္ေတာ္ အရွင္ျမတ္, တကယ္ပင္ ပင္ပန္းခဲ့ရ ေလၿပီ
ဒါနိ.. ဣဒါနိ- ယခုအခါ ကာလ၌(၀ါ)ကုသိနာရံု ပင္မ်ိဳးစံုသည့္
ရဂံုသာေမာ အင္ၾကင္းေတာ၀ယ္ ေျမာက္သို႔ ဦးေခါင္းျပဳကာ
ေထရ္ေပါင္းျခံရံ.. နန္းနိဗၺာန္သို႔.. ၀င္စံ မည့္ဆဲဆဲ ခ်ိန္ခါထဲ၌
ေၾသာ္… ရင္ေသြးရတနာ သားသက္လ်ာဟု, ကရုဏာသက္ထား သင္ခ်စ္သားတို႔အား..
အာမႏၱယာမိ ..သတိတရား၊ အသိ မမွားရေအာင္လို႔, ထင္ထင္ ရွားရွားၾကီး မိန္႔ၾကားေတာ္ မူခဲ့ပါအံ့
သခၤါရာ.. အစဥ္ထာ၀ရ ဘင္မွာက်ျပန္ေတာ့.ခင္မင္စရာ တစ္စက္ကယ္မွ် မရွိပါတဲ့.ဒီဓမၼာရံု အဘိသခၤါရ တရားတို႔သည္
၀ယဓမၼာ… ပ်က္စီးျခင္းသေဘာ ရွိၾကပါေပကုန္၏
၀ယဓမၼာ… လွစ္ခနဲ လွစ္ခနဲ လွစ္ခနဲ လွစ္ခနဲနဲ႔ အျဖစ္ကလည္း မစဲ.. အပ်က္ကလည္း မစဲႏိုင္တာမို႔
ထိတ္စရာတမွ် အ၀ိဇၨာက စတာေၾကာင့္..
ေဟ.. ေယာဂီတို႔ေရ.. စိတ္သာ ခ်ၾကေပေတာ့
အနိစၥ ၀တတို႔ပါတကား၊ ဒုကၡ၀တ တို႔ပါတကား… အနတၱ.. ၀တတို႔ပါတကား
အပၸမာေဒန.. မေမ့မေလ်ာ့ မေပါ့မဆ ၿမဲျမံေသာ သတိတရား တို႔ျဖင့္..
သမၸာေဒထ.. ကိုယ္စီကိုယ္ငွ ျပည့္စံုၾကပါ ကုန္ေလာ့
သမၸာေဒထ.. ျမင္ရာမွာလည္းမေမ့နဲ႔၊ ၾကားရာမွာလည္း မေမ့နဲ႔၊ စားရာမွာလည္း မေမ့နဲ႔၊ သြားရာမွာလည္း မေမ့နဲ႔၊ နံရာမွာ လည္းမေမ့နဲ႔..ထိရာ ေတြ႕ရာ သိရာတို႔မွာလည္း မေမ့လိုက္ၾကပါနဲ႔, ေမ့တတ္တဲ့ ၀ါသနာေတြကို.. ေမ့တတ္တဲ့ ၀ါသနာေတြကို…
တစ္ေန႔မၾကာ.. မၾကာ သတိသြင္းၾက ေလကုန္ေလာ့
ေၾသာ္.. ဒီကေန႔ တရားေတာ္နာ ၾကြေရာက္ လာၾကကုန္ေသာ.. တရားနာပရိသတ္အေပါင္း သင္ သူေတာ္ေကာင္းတို႔သည္
အပၸမာဒေခၚ သူေတာ္ေကာင္း တရားတို႔ကို က်င့္ၾကံႏိုင္ၾကပါေစ ကုန္ရာသတည္း…။
----------------------------------------
ေမတၱာနိသာကေရာ ေလာေကသမၼာ ဘာတု သုခံကေရာ
ေမတၱာသီ တလရံသီဟိ သုခႏၱဳ ဖုသိတာပဇာ.

ေလာေက– သတၱ၀ါအလီလီ ခိုမွီေပါလတ္ ေလာကဓါတ္ ကမာၻအတြင္း၌

ေမတၱာနိသာကေရာ – ေမတၱာေအးလူ ေဖြးၿဖဴပ၀င္း ေငြလမင္းၾကီးသည္
သမၼာ – သတၱ၀ါတေတြ ေအးၿမေစဖို႕ အသေရ ရႊန္းကာ ေကာင္းမြန္စြာၿဖင့္
သုခံကေရာ - သူလည္း၀မ္းသာ ငါလည္းရႊင္ၿပံဳး ႏွလံုးစိတ္၀မ္း လန္းလာယခုခ်မ္းသာကိုၿပဳလွ်က္
ဘာတု – ရန္လည္းကင္းေ၀း ေဘးလည္းမခ အေအးရဖို႕ ရႊန္းၿမအသေရ ထြန္းပပါေစသတည္း
(ေမတၱာသီတလရံသီဟိ – ေမတၱာေဖြးလွ် အေအးဓါတ္ေဆာင္သည့္ အေရာင္အ၀ါတို႕ၿဖင့္ / သည္)၂ ၄င္း
ဖုသိတာ – ဖံုဖံုလႊမ္းထံု မႊမ္းမလပ္ ေတြ႕ထိအပ္ကုန္ေသာ
ပဇာ – ကမာၻေခတ္ေဘြ အေထြေတြ၌ တည္ေနမ်ားစြာသတၱ၀ါတို႕သည္
သုခႏၱဳ - ကိုယ္စိတ္ေအးကာ ေဘးရန္ကြာ၍ ၀မ္းသာတကြ ခ်မ္းသာၾကပါ ေစကုန္ေတာ့သတည္း။
သီတဂူ စန္းလပမာ ခ်မ္းၿမသာယာ ရွိၾကပါေစ
တရားခ်စ္ခင္သူေတာ္စင္အေပါင္းက်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ…


တရားထူးရျခင္း ဆိုသည္မွာ

ဗုဒၶဘာသာ၀င္အဖို႕ တရားထူးရျခင္းႏွင့္ပတ္သက္၍ ဘာသာေရးစကား၀ိုင္းမ်ားတြင္ မၾကာခဏေဆြေႏြးၾကပါသည္။ တရားထူးရန္ မည္သည့္အခ်က္မ်ား ျပည့္စံုရမည္နည္း။ မည့္သို႕ ျဖည့္က်င့္ရမည္နည္း။  ဘုရားလက္ထက္ေတာ္က တရားတစ္ပိုဒ္ ၾကားနာရံုျဖင့္ တရားထူးရျခင္းႏွင့္ ယခုေခတ္ ဘာ၀နာ အထပ္ထပ္ပြါးမ်ားၿပီးမွ တရားထူးရျခင္း ဘာမ်ား ကြာျခားပါသနည္း စေသာ ေမးခြန္းမ်ားအေပၚ အမ်ိဳးမ်ိဳး ထင္ျမင္ခ်က္ အႀကံျပဳခ်က္မ်ား ဖတ္ရႈရပါသည္။ အခ်ိဳ႕က တရားတစ္ပိုဒ္နာၾကားရယံုျဖင့္ တရားထူးရျခင္းသည္ ၀ိပႆနာအလုပ္ မပါဟုလည္း ထင္ၾကသူမ်ားလည္း ေတြ႕ရပါသည္။
သို႕ႏွင့္ ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ား ေဟာၾကားခ်က္မ်ားကို ဖတ္ရႈေလ့လာၾကည့္မိပါသည္။ မိမိဖတ္ရႈမိသမွ် အခ်က္အလက္မ်ားကို လိုရင္းတိုရွင္း တင္ျပသြားပါမည္။  မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ႀကီး၏ တစ္ဘ၀သာသနာ စာအုပ္တြင္ ျမတ္စြာဘုရား ကိုယ္တိုင္ေဟာၾကားေသာ အဂၤုတၱိဳရ္ ပါ႒ိေတာ္အရ ေသာတာပန္ျဖစ္ရန္ အဂၤါ ၄ ရပ္ႏွင့္ ညီရမည္ဟု ဆိုထားပါသည္။
၁) သပၸဳရိသသံေသေ၀ါ =  သူေတာ္ေကာင္းႏွင့္ေပါင္းျခင္း။
၂) သဒၶမၼႆ၀နံ = သစၥာတရားမ်ိဳးကိုေရႊး၍ နာျခင္း။
၃)ေယာနိေကာ မနသိကာရ= မွန္မွန္ကန္ကန္ ႀကံဆႏွလံုးသြင္းျခင္း။
၄)ဓမၼာႏုဓမၼပဋိပတၱ= ရႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ဇြဲသန္သန္ျဖင့္ အားထုတ္ျခင္း။
အထက္ပါအခ်က္ ၄ ခ်က္ျဖင့္ ျပည့္စံုမွ တရားထူးရမည္ဟု ေဟာၾကားထားပါသည္။  ” သူေတာ္ဆည္းကပ္၊ ျမတ္တရားနာ၊ ေလ်ာ္စြာႏွလံုး၊ က်င့္သံုးဇြဲသန္၊ ေသာတာပန္ ျဖစ္ရန္အေၾကာင္းေလး” ဟု အတိုခ်ဳပ္ မွတ္သားထားရန္ လိုအပ္ပါသည္။ အထက္မဂ္မ်ားအတြက္ ေနာက္ထပ္အဂၤါမ်ားလိုပါေသးလားဟု ေမးလွ်င္ မရွိပါ။ ဤေလးခ်က္ျဖင့္ ျပည့္စံုက အရဟတၱမဂ္အထိ ရႏိုင္ပါေၾကာင္းကို ျမတ္စြာဘုရားက ေဟာၾကားထားခဲ့ပါသည္။ 
“စတၱာေရာေမ ဘိကၡေ၀ ဓမၼာ ဘာ၀ိတာ ဗဟုလီကတာ ေသာတာပတၱိဖလ သစၥိကိရိယာယ သံ၀တၱံႏိ ၱ၊ သကဒါဂါမိဖလ သစၥိကိရိယာယ သံ၀တၱံႏိ ၱ၊ အနာဂါမိဖလ သစၥိကိရိယာယ သံ၀တၱံႏိ ၱ၊ အရဟတၱဖလ သစၥိကိရိယာယ သံ၀တၱံႏိ ၱ၊ ကတေမ စတၱာေရာ-
သပၸဳရိသသံေသေ၀ါ
သဒၶမၼႆ၀နံ
ေယာနိေကာ မနသိကာရ
ဓမၼာႏုဓမၼပဋိပတၱ “
ျမတ္စြာဘုရား တရားေဟာၿပီးတိုင္း  ကႊ်တ္တန္း၀င္သူမ်ားစြာ ေပၚထြက္လာၾကသည္။ ေသာတာပန္ မည္မွ်၊ သကဒါဂမ္မည္မွ်၊ အနာဂါမ္မည္မွ်၊ ရဟႏၱာမည္မွ် စသျဖင့္ သိရွိႏိုင္သည္။ တရားနာရံုျဖင့္ တရားထူးရသည္ဟု ထင္မွတ္ၾကသည္။ ” မက်င့္ပဲႏွင့္ တရားထူးရၾကပါသလား၊ ဘယ္အခ်ိန္က်င့္လိုက္ၾကပါသလဲ”ေမးလွ်င္ က်င့္၍ တရားထူးရၾကပါသည္။ နားကတရားနာ၍ ဉာဏ္က ခႏၶာလွည့္သည့္အခ်ိန္တြင္ ရၾကသည္ဟု သိရပါသည္။ ” ဘယ္ေလာက္ၾကာ က်င့္လွ်င္ တရားထူးရပါသလဲ”လွ်င္ တရားက်င့္သူ အဂၤါရပ္ ၅ ပါး(ပဓာနိယဂၤ ၅ ပါး)ျပည့္စံုလွ်င္ ရပါသည္။ ၄င္းတို႕မွာ-
၁)ျမတ္စြာဘုရားအေပၚ ယံုၾကည္မႈရွိရမည္။
၂) က်န္းမာသူျဖစ္ရမည္။
၃) စိတ္ထားေျဖာင့္မတ္သူ ျဖစ္ရမည္။
၄) ဇြဲသန္ႀကိဳးစားအားထုတ္သူ ျဖစ္ရမည္။
၅) ဉာဏ္စြမ္းဉာဏ္စရွိရမည္။

တရားရသူ ပုဂၢိဳလ္ေလးမ်ိဳး ရွိပါသည္။ ယင္းတို႕မွာ-
၁) ဥဂါၣဋိတညဴ ပုဂၢိဳလ္။ ျမတ္စြာဘုရားအားထူးေတြ႕ရၿပီး တရားအက်ဥ္းမွ် ၾကားနာရရံုျဖင့္ တရားထူးရသူ။
၂)  ၀ိပဥၥိတညဴ ပုဂၢိဳလ္။ တရားအက်ဥ္းေဟာရံုျဖင့္ နားမလည္၊ အက်ယ္ေဟာျပမွ တရားထူုးရေသာသူ။
၃) ေနယ်ပုဂၢိဳလ္။  အက်ဥ္းအက်ယ္ေဟာရံုျဖင့္ သေဘာမေပါက္ အႀကိမ္ႀကိမ္ အထပ္ထပ္ ေဆြးေႏြးေမးျမန္းၿပီး ဘာ၀နာပြါးမွ တရားထူးရသူ။
၄) ပဒပရမ ပုဂၢိဳလ္။ တရားနာျခင္း ေဆြးေႏြးေမးျမန္းျခင္း ဘာ၀နာပါြးမ်ားျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ေသာ္လည္း ဤဘ၀၌ တရားထူးမရႏိုင္။ ေနာက္ေနာင္ဘ၀မ်ားတြင္ တရားထူးရရန္ အထံုဗီဇအျဖစ္သာ ရရွိသူ။
ပုဂၢိဳလ္ေလးမ်ိဳးရွိတဲ့အနက္ အက်ဥ္းမွ်နာၾကားရရံုျဖင့္ တရာထူးရသူတို႕သည္  ၀ိပႆနာတရား အားမထုတ္ရပဲ မဂ္ဖိုလ္ရသည္ဟု မမွတ္ယူသင့္ပါ။ မဟာစည္ဆရာေတာ္ႀကီး၏ ဓမၼာစၾကၤာတရားေတာ္(၁)အရ သတိပဌာန္တရားေလးပါးမွ ကင္းလြတ္ၿပီး မဂ္ဖိုလ္ရျခင္းသည္ မရွိဟု ေဟာၾကားထားသည့္အတြက္ တရားနာရံုျဖင့္ ဉာဏ္က ခႏၶာကို မလွည့္ပဲ တရားထူးရစရာမရွိဟု ေဟာၾကားထားပါသည္။ နာၾကားယံုျဖင့္ တရားထူး မရႏိုင္ပါ။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ သတိပ႒ာန္၏အာရံုျဖစ္ေသာ ရႈကြက္ျဖစ္သည့္ ကာယ၊ ေ၀ဒနာ၊ စိတ္၊ ဓမၼသေဘာတရားတို႕အနက္ တစ္ခုခုကိုမွ် မရႈပဲ ၀ိပႆနာပညာလည္း ျဖစ္ရိုးမရွိ၊ အရိယာမဂ္လည္း ျဖစ္ရိုးမရွိဟု မဟာစည္ဆရာေတာ္ႀကီးေဟာၾကားထားပါသည္။ ထိုသို႕ ရႈမွတ္ရာတြင္ “တရားနာဆံုးသည္ႏွင့္ ရႏိုင္ေလာက္ေအာင္ သမာဓိရရန္ အခ်ိန္မလိုဘူးလား”ဟု ေမးစရာရွိပါသည္။ မဟာစည္ဆရာေတာ္ႀကီးက သုဒၶ၀ိပႆနာယာနိကလမ္းျဖင့္ သြား၍ ခဏိကသမာဓိရသည္ႏွင့္ ရုပ္နာမ္ဓမၼသခၤါရတို႕၏ ျဖစ္ပ်က္ကို သိျမင္ႏိုင္ပါသည္ဟု ေဟာၾကားထားပါသည္။ ခဏိကသမာဓိကို ၀ိပႆနာ သမာဓိဟုလည္း ေခၚပါသည္။ သမာထ၀ိပႆနာယာနိကလမ္းႏွင့္ ၾကည့္လွ်င္ ဥပစာရသမာဓိႏွင့္ ဆင္တူသည္ဟု ဆိုပါသည္။ နီ၀ရဏေခၚ ဆန္႕က်င္ဘက္ကိေလသာမ်ား မေႏွာက္ယွက္ႏိုင္ေအာင္ တည္ၾကည္ေသာစိတ္ အခိုက္အတန္႕ကေလးအတြင္း ျဖစ္လာေသာ ခဏိကသမာဓိ (သို႕) ဥပစာရသမာဓိတို႕ျဖင့္ ရုပ္နာမ္အာရံုကို အမွန္အတိုင္းသိျမင္ႏိုင္ၿပီး အရဟတၱမဂ္အထိပင္ ေပါက္ေရာက္ႏိုင္ေၾကာင္း ေဟာၾကားထားပါသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ အမွတ္ ၁ ပုဂၢိဳလ္မ်ားသည္ တရားနာရင္းျဖစ္ေစ နာၿပၤီးလွ်င္ၿပီးျခင္းျဖစ္ေစ  ခဏိကသမာဓိျဖင့္ အရိယာမဂ္ရသြားသည္ဟု မွတ္ယူရပါမည္။ ရုပ္နာမ္ မရႈပဲ က်က္မွတ္ေလ့လာ သရုပ္ခြဲ ဆင္ျခင္ရံုျဖင့္  ၀ိပႆနာဉာဏ္ အရိယာမဂ္ဉာဏ္ သမၼာဒိဌိ မဂၢင္ အစစ္ မျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္း ဆရာေတာ္ႀကီးက မိန္႕ၾကားထားပါသည္။
ယေန႕ေခတ္လူတို႕မွာ အမွတ္ ၁ ႏွင့္ ၂ ပုဂၢိဳလ္မ်ား မရွိသေလာက္ ရွားသြားၿပီဟု မိမိထင္ျမင္မိပါသည္။ အမွတ္ ၃ႏွင့္ ၄ ပုဂၢိဳလ္မ်ား ျဖစ္ဖို႕မ်ားပါသည္။ မိမိကိုယ္တိုင္ အမွတ္ ၃ လား၊ ၄ လားဆိုသည္ကို တရား အားမထုတ္ၾကည့္ပဲ မသိႏိုင္ပါ။ မိမိ ဤဘ၀တြင္ ပဥၥာနႏ ၱရိယကံ ၅ ပါးမက်ဴးလြန္ထားပါက တရားထူးရႏိုင္မည္ဟု ယံုယံုၾကည္ၾကည္ျဖင့္ အားထုတ္သင့္ပါသည္။ ယခင္ဘ၀က က်ဴးလြန္ခဲ့လွ်င္လည္း လက္ရွိငရဲက်ေနမည္မွာ ေသခ်ာပါသည္။ လူဘ၀ကုိေရာက္ေနျခင္းသည္ မရွိခဲ့လို႕ဟု မွတ္ယူရပါမည္။ ထို႕ေၾကာင့္ တရားနာရံုျဖင့္ ဖတ္မွတ္ေလ့လာ ဉာဏ္ျဖင့္ ဆင္ျခင္စဥ္းစားၿပီး တရားရေနၿပီဟု မိမိကိုယ္မိမိ အမွတ္ ၁ ႏွင့္ ၂ ပုဂၢိဳလ္မ်ား ျဖစ္ေနမလားဟု အထင္ေရာက္ေနပါက က်င့္စရာမလိုဟု ထင္မိပါက ကိုယ္က်ိဳးနည္းေတာ့မည္။ ပုဂၢိဳလ္ ၄ ဦး စလံုး ခႏၶာကို ဉာဏ္ျဖင့္လွည့္ၿပီး ရုပ္၊ ေ၀ဒနာ၊ စိတ္၊ ဓမၼတို႕၏ အျဖစ္အပ်က္ကို ေတြ႕ၿပီးမွသာ အရိယာမဂ္ရၾကေၾကာင္း၊ မဟာစည္ဆရာေတာ္၊ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ႀကီးတို႕၏ ေဟာၾကားခ်က္မ်ားကို ေထာက္ရႈ၍ တင္ျပလိုက္ရပါသည္။

ဓမၼလင္းေရာင္ျခည္


၅ ပါး မဂၢင္ ျပည့္စံုလွ်င္

မဂၢင္ ၈ ပါးကို အုပ္စု ၃ မ်ိဳးခြဲၿပီး သီလမဂၢင္၊ သမာဓိမဂၢင္၊ ပညာမဂၢင္ဆိုၿပီး ေျပာဆိုသံုးႏႈံးၾကပါသည္။ သိကၡါ ၃ ပါး ဟုလည္း ေခၚပါသည္။ သီလမဂၢင္ ၃ ပါး ၊ သမာဓိမဂၢင္ ၃ ပါး၊ ပညာမဂၢင္က ၂ ပါးစီ ရွိၾကပါသည္။ ၄င္း ၈ ပါးျပည့္စံုလွ်င္  နိဗၺာန္ကို မ်က္ေမွာက္ျပဳပါသည္။ အျပန္အလွန္အားျဖင့္ဆိုရေသာ္ နိဗၺာန္ကို မ်က္ေမွာက္ျပဳမွ ဤ ၈ ပါးစံုပါသည္ဟု မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ႀကီးက  မိန္႔ပါသည္။ တရားစ ရႈမွတ္လွ်င္ မဂၢင္ ၅ ပါး မိမိသႏၱာန္မွာ ရွိလာေအာင္ အားထုတ္ရပါသည္။ ထိုမဂၢင္ ၅ ပါးမွာ သမာဓိ မဂၢင္ ၃ ပါး နဲ႕ ပညာမဂၢင္ ၂ ပါး ျဖစ္ပါသည္။ သမာဓိ မဂၢင္ ၃ ပါးမွာ သမၼာသတိ၊ သမၼာ၀ါယာမ၊ သမၼာသမာဓိ တို႕ျဖစ္ၿပီး ပညာမဂၢင္ ၂ ပါး သမၼာဒိဌိ၊ သမၼာသကၤပၸ တို႕ ျဖစ္ပါသည္။ ၀ိပႆနာအားထုတ္မႈသည္ သြားရင္းလာရင္း ေစ်းေရာင္းရင္း အာထုတ္ႏိုင္သည္ဟု သိထားၾကသည့္အတြက္ သမာဓိထူေထာင္စရာ မလိုပါဟု ထင္တတ္ၾကပါသည္။ အမွန္မွာ သမာဓိမဂၢင္ ၃ ပါး ရႈဉာဏ္မွ ကိန္းမွ ပညာမဂၢင္ ၂ ပါးတို႕ ျဖစ္လာႏိုင္ပါသည္။
အားထုတ္နည္း လမ္းေၾကာင္း ၂ ေၾကာင္းရွိပါသည္။ သမာထ၀ိပႆနာယာနိက ႏွင့္ သုဒၶ၀ိပႆနာ ယာနိက တို႕ျဖစ္ပါသည္။ မည္သည့္လမ္းျဖင့္ သြားသြား သမာဓိမဂၢင္ ရႈဉာဏ္မွာ မကိန္းသေရႊ႕ ပညာမဂၢင္ မလာႏိုင္ပါ။ ပညာမဂၢင္မွာလည္း ေလာကီမဂၢင္(၀ိပႆနာမဂ္)ႏွင့္ ေလာကုတၱရာမဂၢင္(အရိယမဂ္) ၂ မ်ိဳးရွိသည့္အနက္ ေလာကီမဂၢင္ ဦးစြာျဖစ္ရပါသည္။ ဉာဏ္အားျပည့္မွ ေလာကုတၱရာမဂၢင္ လိုက္ပါသည္။ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ႀကီးက မဂၢင္ ၅ ပါးနဲ႕ ရႈလို႕ မၾကာခဏမိန္႕တာ နာၾကားဖူးၾကမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ဆရာေတာ္ႀကီးက ၀ိပႆနာမဂ္ေပၚသည့္အခိုက္ကို ေျပာသည္ဟု နားလည္ပါသည္။
တကယ္တမ္း တရားစရႈမွတ္သူေတြအဖို႕ ရုပ္ဆိုလွ်င္ ရုပ္တံုးအခဲ(သ႑နပညတ္) ျမင္ေနေသးသေရႊ႕ နာမ္ဆိုလွ်င္လည္း နာမ္စဥ္ အမွ်ဥ္တန္းေနသေရႊ႕ ျဖစ္ပ်က္ရႈလွ်င္ အေတြးအျမင္ မမွန္ႏိုင္ေသးပါ။ သမၼာဒိဌိ သမၼာသကၤပၸ မျဖစ္ေသးပါ။ ဘာေၾကာင့္ ယင္းသို႕ျဖစ္ရသလဲဆိုလွ်င္ သမာဓိမဂၢင္ ၃ ပါး ရႈဉာဏ္မွာ မကိန္းေသးလို႕ဟု ေျဖရမည္ ျဖစ္ပါသည္။ မွန္ကန္တဲ့ သတိ၊ မွန္ကန္တဲ့ အားထုတ္မႈ၊ မွန္ကန္တဲ့ တည္ၾကည္မႈ မရွိျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။ မည္သည့္အခ်ိန္မွာမွ မွန္ကန္တဲ့ တည္ၾကည္မႈျဖစ္မည္လဲ။
သမထဘာ၀နာဆိုလွ်င္ ဥပစာရသမာဓိ(ပထမစ်ာန္အနီးအနား) အပၸနာသမာဓိ(ပထမစ်ာန္) ရလို႕ တစ္ခုတည္းေသာအာရံုမွာ စိတ္ကတည္ေနစဥ္ စိတ္မွာ ပီတိ သုခ ေတြေပၚေနလွ်င္ သမာဓိမဂၢင္ ၃ ပါး ျပည့္စံုေနၿပီ။ ထိုအခ်ိန္မွာ ရႈေနဆဲ ကမၼ႒ာန္းအာရံုကို ျဖစ္ေစ ခံစားေနရေသာ ပီတိကိုျဖစ္ေစ ေအးခ်မ္းေနတဲ့ ပႆဒၶိကိုျဖစ္ေစ၊ ခ်မ္းသာသုခကိုျဖစ္ေစ ဉာဏ္ျဖင့္ပိုင္းျခားလိုက္ပါက ရႈလိုက္သည္ႏွင့္  မရွိေတာ့ဟူေသာ ထိေပ်ာက္၊ သိေပ်ာက္ သေဘာေတြ႕ၿပီဆိုလွ်င္ ပညာမဂၢင္ေပၚပါၿပီ ။ ၀ိပႆနာမဂ္ ေပၚၿပီး  မဂၢင္ ၅ ပါးစံုပါသည္။
၀ိပႆနာဘာ၀နာဆိုလွ်င္ ရုပ္ကိုရႈေနသူသည္ အာရံုမွာ ေယာက်္ာပဲ မိန္းမပဲ အေကာင္အထည္ေပၚေနေသးလွ်င္၊ စိတ္ကိုရႈသူသည္ ျမင္၊ ၾကား၊ နံ၊ ေတြးလိုက္သည္ႏွင့္ အာရံု၌ အမည္ပညတ္ေပၚေနေသးရင္ ( ဥပမာ အသံၾကားသည္။ ေယာက်္ားသံ၊ မိန္းမသံလို႕ ခြဲလို႕ရေနေသးလွ်င္)၊ ေ၀ဒနာကို ရႈသူသည္ နာတာက်င္တာ၊ ၀မ္းသာ၀မ္နည္းစသည့္ ခံစားမႈသေဘာမ်ား သိေနေသးရင္ သမာဓိမဂၢင္ ၃ ပါး မစံုေသးပါ။ ယင္းသို႕ ရႈေနရင္းက ခဏိကသမာဓိဟုေခၚေသာ ရႈလိုက္တိုင္း ရႈလိုက္တိုင္း ခဏငယ္အခိုက္ သမာဓိမဂၢင္  ျပည့္စံုလာၿပီဆိုပါက ပူတာေလးသိလိုက္ ေပ်ာက္သြားလိုက္။ ေအးတာေလးသိလိုက္ ေပ်ာက္သြားလိုက္။ ရိပ္ကနဲ တြန္းကန္တာလႈပ္ရွားတာေလး သိလိုက္ ေပ်ာက္သြားလိုက္။ ပူတာသည္ လက္လား ေျခလား မသိလိုက္၊ လက္ေျခဆိုေသာ အထည္ပညတ္မေပၚ။ ရိပ္ကနဲ ရိပ္ကနဲလႈပ္တာေလး သိလိုက္ေသာ္လည္း မည္သည့္အရာ မည္သည့္ေနရာဟု ခြဲျခားျပလို႕မရ။ အမည္တပ္လို႕ မရေတာ့လွ်င္ ျဖစ္ပ်က္ကိုပိုင္းျခားသိေသာ ပညာမဂၢင္ေပၚပါၿပီ။ ၀ိပႆနာ မဂ္ျဖစ္ၿပီ။ မဂၢင္ ၅ ပါးစံုပါသည္။
ဧေကာဓေမၼာဆိုသည့္အတိုင္း အရႈခံသည္ ခႏၶာ ၅ ပါးလံုးမဟုတ္၊ တစ္ခုတည္းေသာ ဓမၼ ကို သာ ရႈဉာဏ္မွာေပၚေနၿပီ။ ထိုအခိုက္မွာ ရႈဉာဏ္က မရႈပ္ေထြး၊ ရွင္းလင္းေန၏၊ အရႈခံက မၾကမ္းတမ္၊ သိမ္ေမြ႕ေန၏။ တစ္ခုၿပီးမွ တစ္ခု ျဖတ္ကနဲ ေပၚ ျဖတ္ကနဲေပ်ာက္၊ အာရံုႏွင့္ဒြါရ ထိလိုက္သည္ႏွင့္ေပ်ာက္ သိလိုက္သည္ႏွင့္ေပ်ာက္၊ မျမဲ(အနိစၥ)၊ ထပ္ခါတလဲလဲ ေပၚၿပီးတိုင္းခ်က္ခ်င္းေပ်ာက္။ ေဖာက္ျပန္တဲ့သေဘာ (ဒုကၡ)။ မည္သည့္ေနရာကေပၚလာမွန္းမသိလို မည္သည့္ေနရာသို႕ ေပ်ာက္သြား မွန္းမသိ။ အေကာင္အထည္မရွိ။ အစိုးမရ(အနတၱ)။ အေကာင္အထည္ မျမင္ရသျဖင့္ လိုခ်င္မႈ မလိုခ်င္မႈ မျဖစ္ (တဏွာခမ္းေျခာက္)။ ပ်က္သြားေပ်ာက္သြားၿပီးတိုင္း တဒဂၤခ်ဳပ္ျငိမ္းမႈ တဒဂၤနိဗၺာန္ေတြကို ရႈဉာဏ္က သိလာသည္။ ေတြ႕ဖန္မ်ားေသာ္ ဉာဏ္ရင့္လာၿပီး နိဗၺာန္အစစ္နဲ႕ ဉာဏ္ႏွင့္တည့္ သြားသည္ဟု  မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ႀကီးက မိန္႕ခဲ့ပါသည္။
သို႕ျဖစ္ပါ၍ တရားခ်စ္ခင္ သူေတာ္စင္မ်ား ႀကိဳက္ရာလမ္းကိုေရႊးပါ။ မဂၢင္ ၅ ပါးစံုလွ်င္ နိဗၺာန္ တံခါးေပါက္ေရာက္ပါၿပီ။

ဓမၼလင္းေရာင္ျခည္

္

သစၥာမိုးေရ

သစၥာမိုးေရ


ႏွစ္တစ္ရာ လူ႕ဘ၀၊ သစၥာ ရႈၾကလို႕ေျပာပင္ေျပာျငား
စိတ္အားက မသန္၊ အမွန္ဆိုတာ ဘာလဲ
တဖြဲဖြဲပ်က္ေနတာ ဘာေတြတုန္း
မုန္းစရာဆိုတာလဲ ငါမသိ
ရွိရွိသမွ် အသုဘတဲ့၊ ေျပာမွ ေျပာတတ္ပေလ
စိတ္ေစရာေပ်ာ္ပါး၊ စိတ္သြားတိုင္း ကိုယ္ပါ
စိတ္ဆာတာ အကုန္လုပ္၊ ၾကိဳးရႈပ္တဲ့ လူ႕ဗာလ
သူ႕ဘ၀ ေန၀င္ခ်ိန္နီး
ငရဲမီးေတြ ထိန္ထိန္ေတာက္လို႕
အိုးေမွာက္တာ စိုးေၾကာက္စရာေနာ္
သစၥာတရား နာၾကားပါရဲ႕
ဘာတဲ့တုန္း သႆတ၊ သိသမွ် သူေၾကြးေၾကာ္
သူေတာ္ေတာ္ တတ္သပ၊ မွတ္သမွ်က ေရႊေစ်းေငြေစ်း
ေမးလိုက္တိုင္း သိသေယာင္၊ မွတ္မိေအာင္ အလြတ္က်က္
သိတစ္၀က္ မသိတစ္၀က္နဲ႕ေပါ့၊
ႏွစ္သက္တဲ့ တဏွာ၊ ဖယ္ခြါဖို႕ လိုသတဲ့
ဇြဲနဲ႕ေတာ့ အားမထုတ္၊ ၾကိဳးရႈပ္တဲ့ ပုထုဇဥ္
ေန၀င္လွ်င္အသင္ဘယ္သြား၊ လားရာက မေသခ်ာ
သုဂတိရြာ၊ ဒုဂၢတိရြာ..
ပစ္ခ်ရာ ခႏၶာေဆာက္ေပါ့
အိုးေပါက္တာလဲ စိုးေၾကာက္စရာပဲ
ထူထဲတဲ့ အ၀ိဇၨာ၊ တဏွာနဲ႕ ခႏၶာေဆာက္
အေမွာင္ေအာက္က မထြက္ႏိုင္
ဇြဲခိုင္ခိုင္ အားထုတ္ပါမွ၊ နီ၀ရဏ ကင္းစင္ကြာ
ျမင္သမွ်ဟာ ဒုကၡေတြပဲ၊ အဟုတ္ပ မျမဲ ရႈျမင္ရ
အနိစၥဆိုတာ ဒါပဲလား၊ တစ္ဖြာဖြား ပ်က္ေနလိုက္တာ
ဆက္ေနပါလို႕ေတာင္ တားမရ
အနတၱ. အနတၱ..အနတၱ…
ေအာက္ေျခက ေရတိုက္စား၊ အဖ်ားမွာ ရပ္ေနတဲ့သူ
ကူမဲ့သူက ရွာမေတြ႕၊ ေသေန႕ စိတဲ့သူ အလား
အားကိုးရာ ဒီနာမ္ရုပ္က၊ တျဖဳတ္ျဖဳတ္နဲ႕ ေၾကြေနၿပီ
ဘယ္ဆီကို သြားရပါလိမ့္၊ ႀကိတ္မွိတ္ၿပီး ဆက္ရႈျပန္
ခပ္မွန္မွန္ စိတ္ကိုထား
တရားေခၚရာေနာက္ တစ္ေကာက္ေကာက္
ေလွ်ာက္.ေလွ်ာက္..ေလွ်ာက္….
ေဟာ…
လံုေလာက္တဲ့ ဉာဏ္အား၊ လႊားကနဲ ေျပး၀င္ (နိဗၺာန္)
မေသခင္ တဏွာနဲ႕ စစ္ခင္း၊ ဗိုလ္တစ္သင္းနဲ႕ အႏိုင္ယူ (ဗိုလ္ ၅ ပါး)
သူလိုလူ ရွာမွရွားတဲ့။
အို..အသင္
သူေတာ္ေကာင္းအေပါင္းတို႕…….
မိုးရြာတုန္း အိုးေမွာက္သူ
အိုးေပါက္ယူ ေရခံ
ဉာဏ္မပါ သံသရာ ခရီးသြားၾကလွ်င္ျဖင့္
ကံဆရာ ဖန္တရာ လွည့္စား ခံရၿပီကြယ့္
ခ်ဲ႕ကားၿပီဟဲ့လို႕ေတာ့ မထင္ေစခ်င္
မေနာဘ၀င္ စဥ္မျပတ္ အခိုက္ဟာမို႕
အေဆာတလ်င္ အရင္ မွတ္ထိုက္တာက
မိုးေကာင္းတုန္း ေရခံ၊ အိုးေကာင္းမွ ေရက်န္မယ္ဆိုတာ
ေစတနာေရွ႕ထား အေသအခ်ာ ေမ့မသြားရေအာင္
အက်ိဳးေမွ်ာ္လို႕ ႏိႈးေဆာ္လိုက္ပါသည္္… 


သူေတာ္ေကာင္းတို႕၏သေဘာ

သစ္ပင္ၾကီးသည္ ခုတ္လွဲသူကုိ မလွဲမခ်င္း အရိပ္ျဖင့္ ေအးျမေစ၏။

နံ႕သာတုန္းသည္ မီးရွဳိ႕သူကုိ မကြ်မ္းမခ်င္း အနံ႕ျဖင့္ ေမႊးေစ၏။

သူေတာ္ေကာင္းသည္ မိမိကုိ ညွင္းဆဲေသာ သူကုိေသာ္လည္း မေသမခ်င္း အက်ဳိးေဆာင္၏။


"ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကဗ်ာ"

ငါတို.ကမၻာ၊ ဤေနရာကား
တဏွာေလာဘ၊ မာန္မာနႏွင္.
ေဒါသရမ္းရမ္း၊ ေလာဘလႊမ္း၏။

လူဘံုဘ၀၊ ဒုလႅဘ၀ယ္
ၾကံဳရစဥ္ခိုက္၊ ေမတၱာပိုက္ကာ
ကရုဏာႏွင္.၊ ၀မ္းသာစိတ္ပြား
လ်စ္လ်ဴထားက...
တို.မ်ားေလာက၊ ခ်မ္းသာရလိမ္.။

ေကာင္းဆိုးႏွစ္တန္၊ ေလာကဓံ၀ယ္
ၾကံ.ခံစိတ္သြင္း၊ သည္းခံျခင္းျဖင္.
ခ်စ္ျခင္းကုေ႗၊ တည္ပါေစေလာ.။

ဗုဒၶေဟာၾကား၊ ေလးပါးသစၥာ
အရိယာကို၊ လွ်င္စြာသိျမင္
မဂၢင္မွန္လမ္း၊ က်င္.ၾကံစမ္းေလာ.။

အနိစၥ၀တ၊ သခၤါရမို.
သူကအစ၊ ငါကအဆံုး
အားလံုးဆင္ျခင္၊ သတိ၀င္ေလာ.။

ခင္မင္သမုဒယ၊ သံေယာဇနေၾကာင္.
ဒုကၡျဖစ္လာ၊ ဤခႏၶာကို
မွန္စြာမိမိ၊ ျမင္ေအာင္ၾကည္.ေလာ.။

အဖံုးအ၀ိဇၹာ၊ သင္ခြါပါမွ
အနတၱစင္းစင္း၊ မျမဲျခင္းကို
လင္းလင္းပိုင္ပိုင္၊ သိျမင္ႏုိင္လိမ္.။

ငါးပါးခႏၵာ၊ ေဖါက္ျပန္စြာကို
ေသခ်ာသိရွိ၊ ျမင္ေအာင္ၾကည္.ဖို.
၀ိပႆနာ၊ ရွဳမွတ္ပါေလာ.။

ကိုယ္.ကိုယ္ ကိုယ္ၾကည္.၊ ဆင္ျခင္သိက
ဒိဌေသခ်ာ၊ အဘယ္မွာလွ်င္
ရန္စြာစစ္မက္၊ ျဖစ္လိမ္.နည္း။

အခ်င္းခ်င္းတြင္၊ ျပစ္မျမင္ပဲ
ခ်စ္ခင္ေမတၱာ၊ ျဗဟၼစာရ္ျဖင္.
ကမၻာအ၀ွမ္း၊ လြန္ေအးခ်မ္းလိမ္.။

လူသားအာလံုး၊ စိတ္ႏွလံုး၀ယ္
အျပံဳးပန္းေတြ၊ ေ၀ပါေစေၾကာင္း
ေမတၱာေလာင္းကာ၊....
နည္းေကာင္းလမ္းျပ၊ ျပဳပါရေစ
ဗုဒၵေဒသနာ၊ ၀ိပႆနာ။ ။

အာနာပါန သတိပဌာန္ ရႈမွတ္နည္း

အာနာပါနႆတိသည္ကာယာႏုပႆနာသတိပဌာန္တစ္မ်ိဳးျဖစ္ပါသည္။အာနာပါနသည္ထြက္ေလ၀င္ေလဆိုသည့္ ၀ါေယာဓါတ္ခါင္းေဆာင္သည္ဓါတ္တရားေတြစုေပါင္းထားေသာကာယကိုအစိတ္စိတ္အမႊာမႊာကြဲသြားေအာင္ အဖန္ဖန္ အထပ္ထပ္ ရႈရေသာ သတိပဌာန္ကို ေခၚပါသည္။
ခႏၶာကိုယ္ကိုဖာင့္ေျဖာင့္ထား၍ တိကို ႏွာေခါင္းရွည္ေသာပုဂၢိဳလ္ဆိုလွ်င္ ႏွာသီး၀၊ ႏွာေခါင္းတိုလွ်င္ အထက္ႏုတ္ခမ္း မွာထားပါ။ ထြက္ေလ၀င္ေလကို သတိနဲ႕ ၀င္၊ ထြက္ေစရမည္။
က) မွတ္နည္းမွာ
၁) ထြက္ေလ၀င္ေလတစ္စံုကို ၁၊ ၂၊ ၃၊ ၄၊ ၅ ဟု မွတ္တဲ့နည္း။
၂) အႏုပတၱာနည္း- ေနရာတစ္ခုခုမွာပဲ သတိကိုထားပါ။ ထြက္ေလ၀င္ေလကို စ၊လယ္၊ဆံုးသိေအာင္လုပ္တဲ့နည္း။
၃) ဌာပနာနည္း- ထိတဲ့ေနရာမွာ ထိထိေနတာသိေအာင္လုပ္တဲ့နည္း။

ခ) ၾကာတာ၊ ျမန္တာသိေအာင္လုပ္ပါ။ တိုတိုလား၊ ရွည္ရွည္လား သိေအာင္ လုပ္ရမည္။

ဂ) ျပင္းထန္သလား၊ ႏူးညံ့သလားသိေအာင္လုပရမည္။ထြက္ေလ၀င္ေလသည္ စိတၱဇ၀ါေယာျဖစ္လို႕ စိတ္ေပၚမူတည္သည္။ စိတ္ေတြ ၾကမ္းလွ်င္ ထြက္ေလ၀င္ေလကၾကမ္းသည္။ နီ၀ရဏ တရား ၅ ပါး မကင္းလွ်င္ပ်ံ႕လြင့္တဲ့စိတ္ကပူေလာင္တဲ့သေဘာရွိပါသည္။၄င္းေၾကာင့္ဖစ္တဲ့စိတ္ကၾကမ္းပါသည္။ 
နီ၀ရဏဆိုသည္မွာ-
၁) တစ္စံုတစ္ခုကိုလိုခ်င္တဲ့စိတ္
၂) အလိုမက်တဲ့စိတ္
၃) ငိုက္မ်ဥ္းတာ
၄) ပ်ံ႕လြင့္တာ၊ ပူပန္တဲ့စိတ္
၅) မဆံုးျဖတ္ႏိုင္တဲ့စိတ္

ဃ)နီ၀ရဏကင္း၍စိတ္ေတြသိမ္ေမြ႕သြားတဲ့အခါ၀င္ေလထြက္ေလသည္နူးညံ့လာပါသည္။သိပ္ၿပီးသိမ္ေမြ႕လာရင္ထြက္ေလ၀င္ေလရွိမွရွိေသးလားလို႕ထင္ရတတ္ပါသည္။ ေအာက္ပါပုဂၢိဳလ္မ်ားမွသာ ထြက္ေလ၀င္ေလ ခ်ဳပ္ပါသည္။
  ၁) အမိ၀မ္းထဲက ကေလး
၂) ေသသြားတဲ့ပုဂၢိဳလ္
၃) ေသခါနီးမိန္းေမ်ာေနတဲ့သူ
၄) စတုထၱစ်ာန္၀င္စားေနသူ
၅) နိေရာဓသမာပတ္၀င္စားသူ
၆) ျဗဟၼျပည္ေရာက္ေနပုဂၢိဳလ္(ျဗဟၼာ)

င)၀ီရိယစိုက္ၿပီးရႈလွ်င္သိမ္ေမြ႕ေနေသာ၀င္ေလထြက္ေလကိုတြ႕လာလိမ့္မည္။စိတ္ေတြၾကည္လာတတ္သည္။အျဖဴေရာင္ ညစ္ေထးေထးနမိတ္စေပၚလာမည္။ပၚလာကစတြင္၀င္ေလထြက္ေလကသတ္သတ္နမိတ္ကသတ္သတ္ဖစ္ေနတတ္သည္။ယင္းသို႕ နမိတ္ေပၚလာလွ်င္စိတ္ကေပၚလာေသာနိမိတ္ေပၚေရာက္သြားတတ္သည္။နမိတ္ကိုဆက္ရႈရမည္။နမိတ္ပ်ာက္သြားလွ်င္ဘာ၀နာစိတ္ကို၀င္ေလထြက္ေပၚျပန္တင္ရမည္။ ဘာ၀နာစိတ္အားေကာင္းလွ်င္ နမိတ္ႏွင့္ ၀င္ေလထြက္ေလတို႕ တစ္ထပ္တည္း က်လာလိမ့္မည္။ ယင္းေနာက္မွာခါင္းထဲကလႈပ္ရွားေနေသာမီးခိုးတန္းလို၊ဖဴျဖဴေဖြးေဖြး၀ါဂြမ္းဆိုင္လိုအစတြင္ ျဖစ္မည္။ ဘာ၀နာစိတ္ ခိုင္ခံ့လာေသာအခါ ျဖဴေဖြး ၾကည္လင္ေတာက္ပေသာ မီးေခ်ာင္းလို ၾကည္လို နကၡတ္လို ပုလဲလံုး ရြဲလံုးလို ေပၚလာ တတ္သည္။ စ်ာန္လမ္းသြားခ်င္လွ်င္ ေပၚလာေသာ နမိတ္ကို မလြတ္တန္းရႈဖို႕လိုပါသည္။လႈပ္ေနတဲ့နမိတ္က ျငိမ္သြားသည္အထိအာရံုျပဳပါြမ်ားလွ်င္ စ်ာန္စခန္းသို႕ ေရာက္ၿပီ။ ၄င္းစ်ာန္ကလည္း နီ၀ါရဏ ၅ ပါးကို ေလာင္ကႊ်မ္း သြားေစပါသည္။  
       နမိတ္ ၃ မ်ိဳးမွာ-
၁) မူလ ၀င္ေလထြက္ေလက ပရိကမၼနမိတ္
၂) မီးခိုးတန္းလို ၀ါဂြမ္းဆိုင္လို အစရွိတဲ့ လႈပ္ရွားၿပီးေနတဲ့နမိတ္က ဥဂၢဟနမိတ္
၃) ၾကည္လင္ေတာက္ပၿပီး ျငိမ္၍ေပၚလာတာက ပဋိဘာဂနမိတ္္
   
       စ်ာန္ အဂၤါ ၅ ပါးမွာ-
၁) စိတ္ကို နမိတ္ေပၚ မေရာက္ေရာက္ေအာင္ တင္ေပးရတဲ့ ၀ိတက္
၂) ထိုနမိတ္ကို အဆက္မျပတ္ ဆင္ျခင္ေနတဲ့ သံုးသပ္ေနတဲ့ ၀ိစာရ
၃) ၀ိစာရႏွင့္ နမိတ္ကို ဆင္ျခင္ပါမ်ားေတာ့ ပြတ္ပါမ်ားရင္ အေရာင္တလက္လက္ထြက္လာေသာ ေရႊပုထိမ္သည္ရဲ႕ လက္၀တ္ရတနာမ်ားလို လႈပ္ရွားေနတဲ့ နမိတ္က ျငိမ္ၿပီး ၾကည္လင္လာသည္။ ထိုနမိတ္ကို ႏွစ္သက္တဲ့ သိမ့္ကနဲ ျငိမ့္ကနဲ ခံစားတတ္တဲ့ ပီတိ
၄) ေအးခ်မ္းတဲ့သေဘာ ပႆဒၵိ၊ စိတ္ေတြလဲ ေအးခ်မ္လို႕ ခႏၶာကိုယ္လဲ ေအးခ်မ္းလာသည္။ ေျငာင္းညာကိုက္ခဲျခင္းမရွိ။ ခႏၶာကိုယ္ႀကီးကို
ေအာက္က ေျမာက္ပင့္လိုက္သလို ေပါ့ေနသလို ခံစားရသည့္ လဟုတာ။ ေအာက္မွာထိေနတယ္လို႕ မထင္ရ။ နတ္စည္းစိမ္တမွ်ဟု ဆိုပါသည္။
၅) ေနာက္ဆံုး စိတ္က တည္ျငိမ္သြားတဲ့ ဧကဂၢတာ။ သမာဓိရသြားပါၿပီ။ ပထမစ်ာန္ဟု ေခၚသည္။ စိတ္က နီ၀ရဏလြတ္လို တက္ၾကြလန္းဆန္း ေအးခ်မ္းေနပါတယ္။
ဤေနရာတြင္ ၀ိပႆနာမရႈလိုေသးပါက ၀ိတက္ ၀ိစာရကိုပယ္လွ်င္ ဒုတိယစ်ာန္၊ ပီတိကိုပယ္လွ်င္ တတိယစ်ာန္၊သုခကိုပယ္လွ်င္ စတုထၳစ်ာန္အထိ တက္သြားႏိုင္သည္။ စ်ာန္စခန္းသြားရင္ ဉာဏ္မလိုေသးပါ။ ရႈရံုပဲရႈေနရင္း တက္သြား ပါသည္။ ပထမစ်ာန္ရၿပီး ၀င္ေလထြက္ေလဆိုေသာ တြန္းကန္လႈပ္ရွား တတ္သည့္ ၀ါေယာဓါတ္ျဖစ္သည့္ရူပ္ကိုရႈရင္ကယာႏုပႆနာ။ပီတိ၊သုခဆိုသည့္ ေစတသိတ္မ်ားကိုရႈရင္ ေ၀ဒနာႏုပႆနာ။ ၾကည္လင္ေနသည္ကိုသိေနေသာစိတ္ကိုရႈရင္စိတၱာႏုပႆနာ။ထိုစိတ္စတသိတ္ႏွင့္ရုပ္မ်ားမျမဲဘူးဆိုသည့္အနိစၥသေဘာ၊ ကုန္ေပ်ာက္တတ္သည္ဆိုသည့္ ၀ိရာဂသေဘာ (တက္မက္စရာမရွိ)၊ ခ်ဳပ္ေပ်ာက္ပ်က္စီးတတ္သည္ဆိုသည့္ နိေရာဓ (ခိုင္ျမဲသည္ဟု မယူဆ)၊ စြန္႕ပစ္ရမည္ ဆိုသည့္ ပဋိနိေသကသေဘာ၊ အခ်က္ ၄ ခ်က္ ပါေသာ ဓမၼာႏုပႆနာ။ ယင္းသို႕ သံုးသပ္ေသာဉာဏ္ကသမၼသနဉာဏ္ရဲ႕အစျဖစ္ပါသည္။ ထြက္ေလ၀င္ေလက ရုပ္၊ ပီတိပႆဒၵိခံစားမႈ၀ဒနာသည္စတသိတ္၊ခ်မ္းသာမႈကိုသိေနသည့္စိတ္သည္၀ိဉာဏ္၊ယင္းစိတ္ေစတသိတ္ရုပ္မ်ားကို ပိုင္းပိုင္းျခားျခားသိလာခဲ့ေသာဉာဏ္ကိုနာမရူပပဋိေစၧဒဉာဏ္။သကၠာယဒိဌိကင္းသြားပါၿပီ။ထိုနာမ္ရုပ္ႏွစ္ပါးသည္အ၀ိဇၨာ၊တဏွာ၊ကံဆိုေသာ ေ၀းေသာအေၾကာင္းေၾကာင့္ ျဖစ္ရပါသည္။ ထြက္ေလ၀င္ေလ တည္းဟူေသာ ၀ါေယာရုပ္၏ အနီးဆံုးအေၾကာင္းမွာ စိတ္ျဖစ္ပါသည္။ အေၾကာင္းႏွင့္ အက်ိဳးကို သိမ္းဆည္းတတ္သည့့္ဉာဏ္သည္ ပစၥယပရိဂၢဟဉာဏ္ ျဖစ္ပါသည္။
ဤသို႕အေၾကာင္းအက်ိဳးေၾကာင့္ဖစ္ေနေသာရုပ္နာမ္ႏွစ္ပါး၏အနိစၥ၊ဒုကၡ၊အနတၱကိုဓမၼာႏုပႆနာသတိပဌာန္ႏွင့္၀ိပႆနာရႈလွ်င္သမၼသနဉာဏ္ဖစ္ၿပီ။၄င္းရုပ္နာမ္မ်ား၏ ျဖစ္လာတာပ်က္လာတာကိုျမင္ေသာ ဉာဏ္ကဥဒယဗၺယဉာဏဖစ္သည္။ဖစ္လာတာေတြ႕လွ်င္ဥေစၧဒဒိဌိျပဳတ္ၿပီးပ်က္တာေတြ႕လာေသာ္ ျမဲသည္ဆိုေသာ သႆတဒိဌိပဳတ္ပါသည္။ဖစ္ျခင္းႏွင့္ပ်က္ျခင္းတြင္ပ်က္ျခင္းကၾကာက္စရာေကာင္းသည့္ သေဘာေဆာင္လို႕ ဉာဏ္က ပ်က္သည့္ဘက္ကိုပဲ ဒလစပ္ရႈ သြားပါသည္။ အပ်က္ကို သံုးသပ္ျခင္းက ဘဂၤဉာဏ္ ျဖစ္ပါသည္။ ၀ါေယာရုပ္ကိုပဲဖစ္ျဖစ္၊၀ဒနာတစ္လံုးကိုျဖစ္ျဖစ္၊ၾကည္လင္ေနေသာစိတ္ကေလးတစ္လံုးကိုျဖစ္ျဖစ္ ေပ်ာက္ပ်က္သြားေနသည္ကို ျမင္ေသာအခါ ေၾကာက္စရာဆိုသည့္ သံေ၀ဂဉာဏ္ဘယဉာဏ္ေပၚလာပါသည္။ထိုေပ်ာက္ပ်က္ေနေသာခႏၶာကအားကိုးစရာမဟုတ္ဟုသိေသာဉာဏ္ျဖစ္သည့္ အာဒီန၀ဉာဏ္ဖစ္လာေစပါသည္။ယင္းေနာက္တြင္ငီးေငြ႕ေသာနိဗၺိဒါဉာပၚပါသည္။ထိုသို႕မလိုခ်င္ပဲရႈမွတ္ေနရတာကိုလြတ္ခ်င္ေသာ မုဥၥိတုကမ်တာဉာဏ္ ေပၚလာပါသည္။သို႕ေသာ္ ေရနစ္မွာေၾကာက္၍ခြးေသေကာင္ပုပ္ကို အတင္းဖက္တြယ္ထားသူကဲသို႕ မလႊတ္ပဲ ဤသခၤတကိုပင္ အနစၥ၊ ဒုကၡ၊ အနတၱဟု ဘာ၀နာစိတ္ျဖင့္ ဖိၿပီးရႈမွတ္ေနေသာ ပဋိသခၤါဉာဏ္ ဆက္ျဖစ္ လာပါသည္။ ယင္းအခိုက္တြင္ သခၤတတရားကို သုခ၊ ဒုကၡေသာမနႆမပါေသာဥပကၡာေ၀ဒနာဖစ္ေနပါၿပီ။၄င္းဉာဏ္ကိုသခၤါရုပကၡာဉာဏ္ဟု ေခၚပါသည္။ထို႕ေနာက္မွာ မဂ္ျဖစ္ေပၚရန္က်းဇူးျပဳသည့္အႏုေလာမဉာဏ္ဖစ္ေပၚလာပါၿပီ။ဆက္လက္၍အထူးေၾကာင့္ၾကမစိုက္ရပဲ ေဂါၾတဘုဉာဏ္ ေပၚလာပါသည္။ ထိုဉာဏ္ကသခၤတအာရံုကိုမယူေတာ့ပဲအသခၤတကိုမ်ာ္ၾကည့္သည့္ဉာဏ္ျဖစ္ပါသည္။ယင္းေနာက္တြင္မဂ္ဉာဏ္၊ဖိုလ္ဉာဏ္အစဥ္အတိုင္း ေပၚလာပါေတာ့သည္။ ထိုေနာက္ခ်ဳပ္ပ်ာက္ခဲ့ပံုပယ္ၿပီးကိေလသမ်ားကိုပန္ဆင္ျခင္သည့္ပစၥ၀ကၡဏာၪာဏ္ပၚလာပါသည္။အာနာပါနသတိပဌာန္သည္သတိပဌာန္ေလးပါး ျပည့္စံုသည့္အတြက္ ေဗာဇၥ်င္ ရ ပါး ျဖစ္ပါသည္။
(ဆရာေတာ္အရွင္ဉာဏိသာရေဟာ
ၾကားေသာအာနပါနသတိပဌာန္တရားထဲမွ ေကာက္ႏုတ္ေဖာ္ျပပါသည္။)


တန္ဖိုး



သီလပညာဏဥၥ ေလာကသၼိ ံ အဂၢမကၡာယတိ။
ကိုယ္က်င့္တရားနဲ႔ ပညာကသာ ေလာကႀကီးမွာ အမြန္ျမတ္ဆံုးပဲ။ 

(သုတ္သီလကၡန္ပါဠိေတာ္)

တန္ဖိုးဆိုတဲ့ စကားလံုးေလးက လွတယ္။ Value လို႔ ဂလိုဘယ္ရြာသားေတြ အေခၚတစ္မ်ဳိးလည္း ရွိရဲ့။  ဘယ္လို ဘာသာေဗဒနဲ႔ပဲ ေျပာေျပာ တန္ဖိုးဆိုတဲ့ ေ၀ါဟာရရဲ့ အႏွစ္သာရကေတာ့ အတူတူပဲ ျဖစ္မွာပါ။ ေဆးလိပ္ႀကိဳက္သူတစ္ဦးအတြက္ ေဆးလိပ္ဟာ တန္ဖိုးရွိေပမယ့္ ေဆးလိပ္အနံ႔မခံႏိုင္သူအတြက္ ေဆးလိပ္ဗူး အလကားရရင္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ စိတ္တိုေနမွာပါပဲ။
 ကိုယ္ႀကိဳက္တဲ့ အရာေလးေတြ ကိုယ့္မွာရွိရင္ တန္ဖိုးထားတတ္ၾကသလို ကိုယ္ မၾကိဳက္တဲ့ အရာေတြဆိုရင္ေတာ့ တန္ဖိုးထား သိမ္းဆည္းေနၾကမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါက ရုပ္၀တၳဳပစၥည္းေတု႔ပါ။ ကိုယ္တန္ဖိုးထားခ်စ္တဲ့ ခ်စ္သူဆိုတာေတာင္ အရြယ္ေတြအိုမင္းသြားရင ္တန္ဖိုးမထားခ်င္ၾကေတာ့ မဟုတ္လား။ ဆိုလိုတာက ရုပ္၀တၳဳပစၥည္းအေပၚထားတဲ့ တန္ဖိုးဟာ မၿမဲဘူးလို႔ ေျပာခ်င္တာပါ။
ကိုယ္နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ဆိုပါစို႔။ သူဟာ ကိုယ့္စိတ္တိုင္းက်ေနမယ္၊ ကိုယ့္အတြက္ အသံုးခ်လို႔ရဦးမယ္ဆိုရင္ ကိုယ္က တန္ဖိုးထားေနတတ္ေပမယ့္ သူမရွိလည္း ျဖစ္တယ္လို႔ ေတြးလက္ခံလိုက္တာနဲ႔ အဲဒီလူဟာ ကိုယ့္အတြက္ တန္ဖုိးမဲ့သြားၿပီေပါ့။

တန္ဖိုးဆိုတာ အခ်ိန္ကာလ၊ ေနရာေဒသ နဲ႔ ပုဂၢိဳလ္အေပၚမူတည္ၿပီး အတက္အက်၊ အနိမ့္အျမင့္ ကြာသြား တာပါ ။  ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားက ေလာကမွာ ကိုယ္က်င့္တရားနဲ႔ ပညာကသာ တန္ဖိုးအျမင့္မားဆံုးပါတ့ဲ။ လူတစ္ေယာက္ရဲ့ ဘုန္းတန္ခိုးဆိုတာ သူ႔ကိုယ္က်င့္တရား ဘယ္ေလာက္ေကာင္းသလဲအေပၚပဲ မူတည္သလို၊ လူတစ္ေယာက္ရဲ့ အဆင့္အတန္းဆိုတာလည္း သူ႔ရဲ့ ဆင္ေျခတုံတရားပဲ ေခၚမလား။ အသိပညာအေပၚမွာပဲ မူတည္တာေလ။
အထက္တန္းက်တဲ့သူဆိုတာ ရွင္ေတာ္ဘုရားေဟာခဲ့သလို ကိုယ္က်င့္တရားနဲ႔ အသိပညာျမင့္မားသူေတြကို ဆိုလိုတာပါ။ စကားလံုးရဲ့ တန္ဖိုးနဲ႔ ထိုက္ထိုက္တန္တန္ ေနထိုင္သြားသူေတြေပါ့ေလ။ ကိုယ္ေတြကေကာ…တန္ဖိုးဆိုတာ ဘယ္လိုဖြင့္ဆိုခ်က္ေတြနဲ႔ ေနထိုင္သြားၾကမလဲ။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို တန္ဖိုးထားၾကတယ္ဆိုရင္ေပါ့။ လူရယ္လုိ႔ျဖစ္လာရန္ သုိ႔မဟုတ္ သတၱ၀ါျဖစ္လာရန္ ခႏၶာကုိယ္တည္းဟူေသာ အိမ္ကုိ အဘယ္လက္သမားသည္ တည္ေဆာက္လုိက္သနည္း။ လူတုိ႔၏ ႏွလုံးသားသည္ တပ္မက္မႈ၊ ခက္ထန္ရက္စက္မႈ၊ မုန္းတီးရြံရွာမႈ၊ စသည္ မ်ားျဖင့္ အၿမဲတမ္းပူေလာင္ေန၍ ေသာကကုိရင္မွာပ်ဳိးလ်က္ မ်က္ရည္မုိးတုိ႔ျဖင့္ ဘ၀လမ္း ခရီး၀ယ္ ေလ်ာက္၍ ေနၾကရသည္။ ႏွလုံးသား၏ ထာ၀ရၿငိမ္းခ်မ္းမႈကုိ အဘယ္နည္ျဖင့္ရရွိနိဳင္သနည္း။ ေသာကႏွင့္ မ်က္ရည္တုိ႔ျပြမ္း ေသာ ဘ၀၏ခ်ဳပ္ၿငိမ္းရာကား အဘယ္နည္းဟု စစ္တမ္းထုတ္ေလ့လာခဲ့ ၾကသည္။

ဗုဒၶျမတ္စြာသည္ ဤျပာႆနာရပ္မ်ား၏ အေျဖကုိ ကုိယ္ေတာ္တုိင္ စတင္ေတြ႔ရွိခဲ့၏။ ထုိေတြ႔ရွိခ်က္တုိ႔ကုိ လူသားတုိ႔အား ညႊန္ျပေဟာၾကားခဲ့သည္။ ဥာဏ္မ်က္စိတုိ႔ကုိ ဖြင့္၍ ေပးခဲ့သည္။ ထုိေၾကာင့္ ဗုဒၶ၏ဦးေဆာင္မႈ ေအာက္တြင္ ထုိေခတ္လူသားတုိ႔သည္ နာမ္ ပုိင္းဆုိင္ရာ ေလ့လာျပြမ္းတီးမႈမ်ားလွသျဖင့္ နာမ္ပုိင္းဆုိင္ရာ စြမ္းရည္သတၱိတုိ႔ အထြဋ္ ထိပ္သုိ႔ေရာက္ရွိခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။

ေဒါက္တာ မာတင္လူသာကင္းကား “လူ႔ဘ၀မွာ အသက္ရွည္ရွည္ေနသြားရဘုိ႔ထက္ အသက္ရွင္ ခုိက္မွာ ဘ၀ကုိတန္ဖုိးရွိရွိ အသုံးခ်သြားနိဳင္ဘုိ႔က ပုိအေရးႀကီးပါတယ္။ နိဳင္ငံနဲ႔ လူမ်ဳိးအတြက္ ေဆာင္ရြက္ရင္း ေသရျခင္းဟာ အျမတ္ဆုံးေသျခင္းျဖစ္ပါတယ္”ဟုေၾကြး ေက်ာ္ခဲ့ေလသည္။
“စူးစမ္းမႈ မရွိေသာဘ၀သည္ မေနအပ္ေသာဘ၀ေပတည္း”ဟု ဆုိကရားတဲစ္က ေကာက္ခ်ခဲ့ဘူးသည္။


ပတ္ဝန္းက်င္ဆုိတာက အစေတြ႔စမွာေတာ့ လူတေယာက္မွာ ျမင္သာတဲ့ စီးပြားေရးခုိင္မာမႈနဲ႔၊ ပညာအရည္အေသြးကို ၾကည့္တတ္ၾကေပမဲ့ ေရရွည္ဆက္ဆံတဲ့အခါမွာေတာ့ အဲဒါေတြက အေရးမၾကီးေတာ့ပါဘူး၊ ဒီလူ ဘယ္ေလာက္ တည္ၾကည္မႈရွိလဲ၊ စိတ္ဓာတ္ခုိင္မာလဲ၊ ကတိတည္လဲ၊ သစၥာရွိလဲ စတာေတြကိုသာ ၾကည့္ၾကပါတယ္၊၊

စိတ္သေဘာထားျပည့္၀တဲ့လူဆိုတာ....
တျခားလူရဲ႔ ရိုင္းပ်တဲ့ စကားတစ္ခြန္းေၾကာင့္ သူ႔စိတ္ကို လွဳိင္းမုန္တိုင္း မထန္ေစဘူး။
တျခားလူရဲ႔ ရိုင္းပ်တဲ့ အျပဳအမႈေၾကာင့္ သူ႔စိတ္ကို အမုန္းရန္ညိဳးေတြနဲ႔ မဖံုးလႊမ္း ေစဘူး။

စိတ္ဆႏၵသည္ ထာ၀စဥ္ တည္ျမဲေစေသာ ေဆးတစ္ပါးျဖစ္၏။ ထူးျခား ေအာင္ျမင္ေသာ အရာ၀တၳဳတိုင္း၏ မ်ဳိးေစ့ျဖစ္သညါ။္ ဘ၀ ဆံုးရွံုးသြားမွာကို မစိုးရိမ္ပါနဲ႔.....ဘ၀ မစရေသးတာကိုပဲ စိုးရိမ္ပါ။ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေကာင္းေကာင္းဆက္ဆံပါ.... လူ႔ဘဝဆိုတာ တိုေတာင္းလြန္းတယ္။ ကိုယ့္ေဘးကလူေတြကို ေကာင္းေကာင္းဆက္ဆံပါ... ေနာင္ဘဝဆိုတာရွိရင္လဲ သူတို႔နဲ႔ကိုယ္ ဆံုခ်င္မွဆံုလိမ့္မယ္။
လွ်ိဳ႕ဝွက္ခ်က္တစ္ခုကို ထိန္းထားတာဟာ လွ်ဳိ႕ဝွက္ခ်က္တစ္ခုကို ထုတ္ေဖာ္တာထက္ ပိုတန္ဖိုးရွိတယ္လို႔ သင္သိတဲ့အခ်ိန္ သင္ရင့္က်က္ၿပီ။လူတခ်ဳိ႕က ကိုယ့္ေဘးပတ္ဝန္းက်င္ကလူေတြနဲ႔ေတာင္ မရင္းႏွီးဘဲ ကမာၻ႔အျပင္ဘက္မွာ တျခားၿဂိဳလ္သား ရွိမရွိဆိုတာကို စိတ္ဝင္စားၾကတယ္။

ကိုယ့္ကိုယ္ကို စည္းရံုးသိမ္းသြင္းႏိုင္တာဟာ အသိပညာရဲ႕ေအာင္ႏိုင္ျခင္းျဖစ္တယ္။
ကိုယ့္ကိုယ္ကို လႈံ႔ေဆာ္ႏိုင္တာဟာ စိတ္ဓာတ္ရဲ႕ ႀကီးျမတ္ျခင္းျဖစ္တယ္။
ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေအာင္ႏိုင္တာဟာ ဘဝရဲ႕ရင့္က်က္ျခင္းျဖစ္တယ္။